Snik we zijn nieuw zeeland uit

Woensdag 3 februari
Vandaag eerst even rustig aan gedaan, ookal zitten we bij de ''wildlife capital of new zealand'', en rond een uur of twee zijn we op pad gegaan naar een strand hier in de buurt. Hier schijnen volgens de kenners zeeleeuwen te bivakkeren. Zeeleeuwen zijn nog effe een formaatje groter dan zeehonden en zijn bovendien nog wat agressiever ingesteld. Dus we zijn op onze hoede als we het strand op gaan met onze encounter van vorige week nog vers in ons geheugen.
Ons bezoekje aan het strand blijkt niet voor niets te zijn want er zijn inderdaad zeeleeuwen; indrukwekkende grote beesten, waar je wel even een blokje voor omloop.
Daarna naar het volgende natuurspektakel: De royal albatrossen, die alleen hier een kolonie op land hebben dichtbij de bewoonde wereld. De toer stelde niet veel voor, we kregen vanachter glas een paar nesten te zien waar een paar mamma of pappa albatrossen op zaten. De vliegende albatrossen waren wel indrukwekkend met hun vleugelwijdte van 3 meter. Ook de andere feitjes die onze albatrossen minnende gids wist te vertellen waren wel interessant. Zo blijven de albatrossen na te zijn uitgevlogen zo'n 4 a 5 jaar op zee zonder een poot aan land te zetten en zijn ze 12 kilogrammen zwaar als ze voor het eerst gaan vliegen (zwaarder dan de mamma albatros)
Punt 3 op onze agenda waren de geeloogpinguins. Hiervoor een tourtje geboekt bij een organisatie die de geeloogpinguins beschermen. We gingen naar een beschermd strand en duingebied, waar ze looptunnels en uitzichtpunten hadden ingegraven. Van hier uit hadden we een goed zicht op de pinguins, die ook jongen hadden. De gids was echt een geeloogpinguin freak, want ze was ontzettend enthausiast en ze nam zelfs nog de meeste foto's tijdens de toer, ookal deed ze het al een paar jaar. We hebben de pinguins zien lopen, uit het water zien komen en zien zwemmen, erg grappig allemaal.
Dat was nog niet alles, want we hebben ook nog een punt 4 op de agenda. Om half 10 moeten we net na zonsondergang op een strandje zijn waar de blauwe pinguin (kleinste pinguin, max 25 cm hoog) aan land zal komen. Er waren meer mensen die deze tip hadden gekregen, best druk namelijk en we vinden nog een plekje aan het hek wat is neergezet. Marieke had namelijk het gevoel dat ze prercies daar aan land zouden komen. Het gevoel was juist en wij stonden eerste rang bij het aan land komen van de pinguins. De rest van de mensen natuurlijk balen die er al eerder stonden, maar op de verkeerde plek. Pech voor hun. Mooist om te zien was het vooral om ze al vanaf een afstand aan te zien komen aan de rimpelingen in het water en ze dan aan land te zien hoppen.

Donderdag 4 februari.
Vroeg op ( is voor ons 7 uur), we hebben namelijk een flink stukje te rijden vandaag, naar Christchurch is het plan. Onderweg naar de Mouraki boulders geweest. Dat zag er erg bizar uit, perfect ronde grote stenen op een verder zanderig strand. Hoe ze hier ontstaan zijn weten we niet, maar dit zal wel een verhaal zijn met miljoenen jaren erosie enzo en zal wel op te googelen zijn. Ook onderweg even het een en ander geregeld. Er zit namelijk vuiligheid in het fototoestel en dat moet er uit. Vanaf een winkel in de ene stad werden we naar een winkel in een andere stad op de route gestuurd omdat deze zaak het toestel open kan maken om hem van binnen schoon te maken. Gelijk hier in deze stad bij de lokale vvv onze excursie voor morgen geboekt en middaggegeten omdat we even een uurtje moesten wachten. En joepie het is gelukt om de camera schoon te krijgen, we hebben weer foto's zonder stipjes en stofjes.
Na de late lunch ' s avonds een soepie gegeten op een camping in Kaiopoi, iets ten noorden van Christchurch. Na de soep nog eventjes bij de rivier wezen kijken, waar hele gezinnen op zalm en forel aan het vissen waren.

Vrijdag 5 februari.
Vandaag verder naar Kaikoura over de highway 1, een weinig interessante route vergeleken met andere stukken Nieuw Zeeland. Het laatste stukje onder Kaikoura was wel weer erg interessant. We waren langs de kant van de weg gestopt om zeehonden te spotten en we roken ze al toen we de auto uitstapte. Ze waren van dichtbij te bewonderen omdat ze een paar meter lager dan de weg lagen, echt tof.
´s Middags hadden we de excursie geboekt en dat is hier in Kaikoura potvissen (sperm whales) kijken. Goed dat we gisteren geboekt hadden, want er stonden mensen op een wachtlijst om mee te mogen. Ook schijnen we geluk te hebben met het weer, we hebben bijna perfecte omstandigheden, en we hebben de afgelopen weken al meerdere mensen gehoord dat ze een paar dagen op de excursie gewacht hadden in verband met het weer. Of dat ze wel op excursie waren, maar geen potvis zagen. Wij hadden met dit goede weer dan ook een bovengemiddelde score van 4 potvissen. wat je dan van de potvis ziet is zijn bovenkantje met spuitertjes en zijn mega staart als hij onderduikt.
Om deze fijne dag nog eens extra goed te complementeren ook nog een souvenir shirt aangeschaft. De eerste week in NZ dit shirt al gezien, maar toen niet gekocht. Dom, blijkt maar weer, want daarna ons rotgezocht. Maar nu weer gevonden!!!

Zaterdag 6 februari.
Vandaag rijden we weer terug naar Christchurch. Nu via een route door het binnenland, een mooiere route door bergachtig gebied. Onderweg zagen we een grote groep alpaca's (kleine lama achtige schapen) die ze hier houden voor hun wol.
Omdat we nog niet zo'n grote groep gezien hadden stopten we hier even. Toen we voor het hek gestopt waren zagen we een vrouw zitten tussen de alpaca's die naar ons gebaarde van kom kom! Dus wij het weiland in en al gauw zagen we waarom ze ons gebaarde. Er was net een baby alpaca geboren en ze was zo enthousiast dat ze dat met ons wilde delen. Ze was zelf ook nog zelden zo vlak na een geboorte er bij geweest. De baby alpaca was blond met blauwe ogen en het was een meisje.
Een jongensnaam had de vrouw al verzonnen, maar een meisjesnaam nog niet. Dus ze vroeg Marieke haar naam op te schrijven omdat het baby alpacaatje onder de naam Marieke door het leven zou gaan. Heel leuk natuurlijk en het maakte ons ook nog enthousiaster. We stonden zelfs in onze handen te klappen toen Marieke voor het eerst op haar bibberige beentjes ging staan. Na een bakje koffie met een pannekoek met verse jam en een praatje met de alpaca mevrouw Glenda en haar man (die inmiddels ook was gearriveerd) namen we na meer dan een uur afscheid van Marieke en reden we door naar Christchurch.
Om een uur of twee op de camping midden in de stad. Wij gaan Christchurch ´doen´ dat duurt niet zo lang. Het is een nationale feestdag, waitangi day, een aantal winkels zijn dicht mooi hoeven we daar niet in. De terrasjes dan, daar zijn we beter in. Nog heel even in de botanische tuin geweest en dan uit eten.

Zondag 7 februari
Onze tijd hier in NZ was te kort, we hebben heel veel gezien maar ook heel veel geschrapt. Vandaag verlaten we NZ dus tas inpakken na het ontbijt en het past nog allemaal. Ze lijken wel zwaarder geworden. Het vliegveld is vlak bij de stad en voor we daar naartoe gaan lopen we nog wat straatjes door, peter zoekt nog een kapper, dat lukt niet maar koffie wel.
De vlucht naar Sydney gaat goed, iets vertraging, maar daar doe je niets aan. We logeren in het formule1 hotel vlak bij het vliegveld, morgen moeten we daar toch vroeg zijn. Deze stad bewaren we voor later.

Maandag 8 februari
Om 9:55 vliegen naar Alice Springs, we vliegen over de red center en dat ziet er van bovenaf al indrukwekkend uit. Bij aankomst is het goed warm, 37 graden, zoals het hier hoort. Geen wolkje aan de lucht, de wind is hier warm, iemand zei alsof je in een fohn staat en dat klopt. Wat ook waar is, helaas, er zijn hier een boel vliegen. We logeren in een hostel 10 minuten lopen van de stad. We zijn er al vroeg dus gaan nog even in het centrum kijken. De aboriginals zijn alles wat we er van verwachten. In groepjes hangen ze rond en als ze in beweging komen lijken ze op weg naar de drankwinkel. Dit klinkt wat negatief, ze hebben hier ook winkles voor met prachtige kunstwerken gemaakt door dezelfde mensen.
Omdat we morgen op tour gaan kopen we allebei een geweldige zonnehoed, jullie gaan nog lachen. En Peter laat zijn peer schillen.
Afkoelen doen we in het zwembad in de tuin, met een drankje erbij.