Yasawa eilanden, Wayalailai & Tavewa

Zaterdag 24 april
We gaan met de Yasawaflyer (grote catamaran) naar de Yasawa eilanden. We hebben een pas voor 7 dagen. Je kan dan zoveel eiland hoppen als je wilt. Onze eerste stop is Wayalaialai in guesthouse Naqalia. Ze hebben met een klein motorbootje net de kok op de grote yasawa veerboot afgezet en zijn zeer verbaasd dat er ineens twee mensen in de boot stappen. Ze weten van niets, maar we mogen mee en ze zijn blij dat we komen. Gelukkig is er een huisje vrij. En een mooi huisje ook nog. Grote veranda met stoelen en uitzicht op zee. Binnen 2 eenpersoonsbedden en achter een muurtje nog een groot bed. Met eigen badkamer met toilet. 2 Spiegels luxe!
Biij de lunch en het diner word er live muziek gespeeld. Om twee uur is er een tour. Je kan hier met haaien zwemmen, 20 minuten met de boot, midden op de oceaan. We zijn er, ik blijf in de boot dit is te gek voor mij. Fish, zo heet de haaienman hier, gaat ze voeren en lokken en de rest kijkt toe. Ze zwemmen recht op je af dat kan ik vanuit de boot zien. Af en toe grijpt ie er ook een vast om boven water te houden. Gekkigheid. Peter heeft er één geaaid, ze voelen aan als leer zegt ie helemaal niet glibberig of zo. Na anderhalf uur gaan we terug. Iedereen is koud en vanaf de eerste golf op de heenweg al zeiknat. Wat een ervaring.
´s Avonds wat bier drinken en ik leer van een vrouw (Elle) hier armbanden maken van riet. Niet teveel spannende dingen op één dag.

Zondag 25 april
Het zal jullie verbazen, we gaan naar de kerk! Alle mensen hier vroegen of we dat wilden en het schijnt een happening te zijn de kerkdiensten in Fiji. Het dorp Wayalailai is een stuk verderop ons idee was met de boot heen en dan terug lopen naar de huisjes hier. Wat blijkt wij hebben net de kerk met de donderpreek, wel zingen maar niet dansen of een vrolijke boel, helaas. Ze waarderen het wel dat we geweest zijn, dat merk je. Een boeltoeristen van een ander resort waren er ook, die toonden te weinig interrsse denk ik. We kregen na de dienst een rondwandeling door het dorp en we mochten in het huis van de pas overleden chief. Een grote open traditioneel gebouwde ruimte waar een boel regels gelden. Van Fish horen we verhalen over hoe het er hier aan toe gaat. De wandeling naar huis zit er niet meer in, het is al zo laat geworden en het is best een stukje lopen, dan missen we de lunch. Terug met de boot dus, het is weer ruw en de rest van de dag is het rotweer. Regen, waaien, frisjes. Goed uitrusten dus.

Maandag 26 april
We mogen weer iets doen vandaag, we gaan een palmboom planten. Op de heuvel achter de huisjes komen ze als bescherming tegen de erosie. Ze hebben hier soms last van modderlawines. Eerst moeten de kleine boompjes gevonden worden in het woud hier, dat kost niet veel moeite. Even graven en hup erin. Over 5 of 6 jaar mogen we terug komen om een eigen koosnootje te eten. Ook de medicijnentoer gedaan van een halfuurtje over het terein van de lodge met Russi. Verbazingwekkend dat er op zo'n kleine oppervlakte zo veel bomen en planten staan waar de mensen hier medicijnen van maken.
Peter wil wel weer gaan haaienzwemmen vanmiddag, ik niet. Haaienzwemmen was minder indrukwekkend, vooral omdat er dit keer meer dan twintig mensen in het water lagen, ook van andere lodges. Maar daarna komen we erachter dat we vergeten zijn een visum voor america aan te vragen, al hebben we daar alleen maar twee tussenstops toch moet dat. Nou hebben ze hier geen internet, in het resort hiernaast wel. daar gaan we dus heen na de lunch. Helaas is er ´s avonds stroom en de rest van de dag niet. In de avond weer terug dus. Jammer. Verder doen we weinig deze middag. Het visum is zo geregeld, gelukkig en dan krijgen we in het resort daar een maaltijd aangeboden, we hebben net bij onze eigen lodge gegeten. Maar je kan zoiets niet weigeren, dus ook al zitten we vol, we eten ons halve bordje nog leeg, dan kunnen we echt niet meer. Dit resort heeft ´s avonds een show, een boel zeer gespierde halfblote geoliede mannen. Niet goed toch goed zeg maar. We kijken even en gaan dan terug naar ons vertrouwde plekje weg van de poppenkast.

Dinsdag 27 april
Verder met de boot, twee uur varen naar Tavewa. Prachtig weer en helderblauwe zee, een hele mooie tocht dus. We gaan weer als enige aan boord van een klein bootje, goed zo. Bij vrijwel elke andere lodge gaan er bootladingen vol vanaf. Wij dus naar het rustige Otto en Fanny's, ook al klinkt het niet zo tropisch, ze zijn allebei van Fiji. De bures (huisjes) staan zeer ruim opgesteld in een oude palmen plantage. We slapen de eerste nacht in de dorm, geen plek in een prive huisje helaas, onze kamergenoot hier is een erg grappige Rus genaamd Dimitri. De plek waar we verblijven heeft zicht op de blue lagoon, waar de film is opgenomen. Een erg mooie plek dus en bovendien prachtig snorkelen vanaf het strand, wat we dan ook 's middags zijn gaan doen. Tegen zessen nog naar een plek gelopen waar we de zonsondergang konden zien. Er werd gezegd dat we gewoon het paadje achter de lodge moesten nemen en over het bruggetje heen naar het strand. Wat niet gezegd werd is dat het pad over allemaal prive land ging met bordjes en al met 'TABU' erop (Fiji voor verboden). Met een beetje gemengde gevoelens liepen we dus over dat pad. Later toen we navraag deden zeiden de lokalen dat dat priveland was van mensen die daar een huis hebben, maar er alleen met de kerst zijn. Geen probleem dus.
's Avonds een verrassend lekker diner van de barbeque en wat kavaatjes gedronken met de mensen van de lodge.

Woensdag 28 april
Het eten blijkt hier prima in orde te zijn. Na het ontbijt met onder andere havermout, wat vers fruit en vers gebakken scones met jam, gaan we een stukje wandelen. We lopen naar één van de hoogste punten van het eilandje vanwaar je een prachtig uitzicht hebt over de omringende eilanden en de daartussen liggende zee met allerlei kleuren blauw/ groen. Een klein klimmetje, maar toch flink zweten geblazen want het is weer erg lekker warm en zonnig vandaag. Op de terugweg stoppen we dan ook bij het buurresort voor een verfrissend drankje. Blij dat we hier niet zitten, veel te druk en iedereen veel te veel bezig met zijn uiterlijk. Dat zijn wij inmiddels al verleerd.
Na de lunch met pastasalade met tonijn (uit blik, daar zijn ze hier toch ook wel goed in) wat gepraat met Fanny en Dimitri en daarna verhuisd naar onze bure (huisje) bij het strand. 's Middags weer wezen snorkelen om de hoek. Hier zag ik (Peter) bij de tweede snorkelbeurt een grote schildpad van zo'n meter en een grote vis (Giant Maori Wrasse) van ook ongeveer een meter aan de rand van het koraal. Het koraal is hier erg mooi met tussen het harde koraal ook zacht koraal en superveel vissen.

Donderdag 29 april
Na het ontbijt naar een dorpje op een eilandje hiernaast. Er werd verteld dat er hier vandaag een marktje is met souvenirs, klinkt goed. Het dorps bezoek was erg leuk en we hebben wat met de kindertjes lopen geinen en twee dames wilden graag op de foto met hun nieuwe zonnebrillen. Ook lieten ze ons het gebid van een haai zien die ze gisteren gevangen hebben en die ook al opgegeten was. De markt was wat kleinschalig, er zaten twee dames met een paar schelpen en kettinkjes. Niets gekocht dus maar wel weer genoten van het echte Fiji.
Na de lunch gerelaxed, wat gelezen en om een uur of vier weer wezen snorkelen. Omdat ik gisteren een schildpad had gezien aan de rand van het rif ging Marieke hier vandaag ook helemaal naartoe, erg stoer. Helaas vandaag geen schildpad. Jammer jammer.

Koninginnendag 30 april
We hebben vandaag de mazzel dat ze hier op het buureilandje een rugbycompetitie hebben van alle teams van de Yasawa eilanden. Rugby is in Fiji volkssport nummer één en op deze competitiedag lopen heel wat scouts rond van de grote rugbyteams. Belangrijke dag dus voor alle rugbymannen en voor ons erg leuk om eens te zien.
Het gaat er erg serieus aan toe en we zijn verbaasd over de ruwheid en snelheid van het spel, één wedstrijd duurt dan ook maar 2 keer 7 minuten.
De sfeer om het veld heen is goed en we kregen wel een beetje het koninginnedaggevoel door de vele verschillende kraampjes die wat te eten verkochten. Geen broodjes hamburger en biertjes, maar boterhammen met cornedbeef en kavaatjes.
Ook werd er een soort van korfbal (netball) competitie gespeeld door alleen vrouwenteams en was het leuk om te zien dat op deze zonnige dag elk schaduwplekje langs het veld bezet was; geen enkele toeschouwer zat in de zon.
's Middags gingen we weer met de grote boot mee terug naar naqalia lodge, waar we om een uur of drie aankwamen. Het is volle bak deze keer, we worden met open armen ontvangen. Voelt een beetje als thuiskomen.

Zaterdag 1 mei
We gaan doen wat we de vorige keer al wilden doen, de berg oplopen naar een uitzichtpunt. Het is een stuk droger nu dus goed wandelen. Heel afwisselend, tot onze verbazing. Geweldige tocht, door metershoog gras en langs een wiebelende steen (wobbly rock), geen kleintje, maar hij beweegt echt als je met een hand duwt. Bibberende knietjes hebben we wel als we boven over een richeltje moeten lopen en echt wel op een hoge rots staan. We lopen nog van het dorp naar ons resort en zijn voor de lunch terug.
Na de lunch zien we twee mensen in een bootje stappen, hé waar gat dat heen? Een wandeling door het dorp. Leuk wij willen wel mee. We lopen met Wais, de regelaar in het guesthouse, hij woont hier ook ergens. Onderweg gaan we bij wat mensen op visite, allemaal neven, broers of ooms. In zijn huis gaan we even binnen zitten lekker op de bank. Als we ooit terug komen mogen we bij hem slapen zegt ie tegen ons.
's Avonds word er flink muziek gemaakt omdat het onze laatste avond is, met een grote vis op het menu. Oma van 83 (ze noemt zichzelf prinses Caroline van Fiji) zit waaiers te maken, ik krijg er één. Nog een massage en een groot vuur op het strand met zang en gitaar, super.

Zondag 2 mei
Een feest afscheid ontbijt, na het uitslapen. We doen weinig vanochtend, wat lezen, inpakken, nog wat frisbeen met de kids en peter gaat nog eens snorkelen. Dan gaan wij met de kleine boot naar Lautoka, de familie wil ons wel afzetten daar, voor een vriendenprijsje. (De rest word in het dorp gedropt om een uurtje of wat later met de grote boot te gaan.) Er gaan 4 kinderen mee, voor een ijsje op het hoofdeiland. Hebben ze nog nooit op. Het is vakantie dus een beetje feest, 5 kwartier in de boot stuiteren en we zijn er. Met een zeer volle taxi, op onze bagage zit een jochie van drie en daarachter tegen de ahterklep aan nog twee meiden van een jaar of tien. Voorin bij vader op schoot een meisje van acht, het past maar net want vader is geen kleintje en wij met moeders achterin. Ongelooflijk. Het ijs smaakt goed en voor we het weten zijn ze vertrokken en zitten wij in een busje naar Nadi.
Ons vaste hotel is weer goed voor een nachtje.

Maandag 3 mei.
Vroeg vliegen naar Auckland, tegen de middag lopen we daar door de stad. We vinden een supermarkt waar ze oude kaas verkopen, joepie!! Daar zijn we echt aan toe. En Peter vind nog een heel fijn t-shirt. De dag is snel om.

Dinsdag 4 mei
Een vlucht van twaalf uur, wat kan je erover zeggen. Stom, we vertrekken in de ochtend van het hotel en komen nog vroeger op dezelfde ochtend aan in Los Angeles. 19 uur tijdverschil. In LA gaan we naar een hotel. Het ontbijt pakken we nog even mee voor we gaan slapen. LA komt wel een andere keer. 's Avonds vliegen we verder naar Miami.
Nog net op tijd op het vliegveld omdat de vlucht een uur eerder ging dan wij hadden verwacht.

Woensdag 5 mei
De vlucht naar Miami was erg verrassend. Peter ging even kletsen met de stewards en stewardessen en komt terug met twee snackpakketten, 2 bier en 5 flesjes whisky. Zonder daar grof voor te hebben betaald. Bij het uitstappen zegt de dame die voor de vlucht een foto van ons heeft gemaakt, wacht wacht ik heb iets voor juliie. We zijn wat verbaasd, de rij achter ons groeit dus gaan we een stapje uit de weg. En tot onze verbazing krijgen we een fles koude champagne mee, met een strik erom. Haar collega denkt dat we honeymooners zijn, nee hoor. Waar we dit aan verdient hebben weten we niet, maar stralend gaan we verder. Paar uur wachten, dan naar San José. We komen aan tegen de middag. Hotel vlak bij het centrum, straks nog even de stad in en erg vroeg slapen. Van vliegen word je best wel erg moe....