Laatste weekje Costa Rica

Vrijdag 30 juli
Eerst even geinformeerd hoe laat de bus morgen vertrekt en van waar. We hadden namelijk gehoord dat de directe bus naar San Jose alleen om half vijf ´s ochtends vertrekt en we hoopten dat dat niet waar zou zijn. De mevrouw bij het buskaartjes kantoortje (gewoon bij iemand in de tuin) zei dat vanwege problemen met een stuk weggeslagen weg de bus morgen echter om half tien gaat. Beter! Morgen gewoon uitslapen dus.
Daarna naar het strand gegaan en zo rond lunchtijd weer terug naar het hotel met broodjes van de bakkerij omdat het begon te regenen.
Later op de middag toen het weer droog was besloten we om nog een stukje te lopen, gewoon langs de hoofdweg, met de hoop om wat apen te spotten. Tijdens zo een stukje lopen zie je toch ook weer van alles (leguanen, baby vogetjes etc) en als kers op de taart zagen we een hele groep brulapen, volop in beweging, zo vlak langs de weg. Al met al de moeite geweest om weer even in beweging te komen aan het eind van de middag.

Zaterdag 31 juli
Zoals al gezegd vandaag met de bus naar San Jose, een rit van vier en een half uur. Hoofdzakelijk hebben we deze rit suffend doorgebracht, op de één of andere manier val je gewoon steeds in slaap in die Costa Ricaanse bussen. De momenten van wakker zijn konden weer goed gevuld worden met gewoon uit het raam kijken. genoeg te zien aan dorpjes en natuurschoon.
Bij aankomst in het hotel was er weer wat niet goed gegaan met de boeking. We hadden een ruime kamer geboekt, maar werden nu op een klein kamertje gepropt met zijn drieen. Ook wel zo gezellig natuurlijk zo die laatste nachtjes met Ank.
Na dat we 's middags nog de centrale markt bezocht hadden (souvenirs, empanadas en lekkere koffie) en de toeristenmarkt, hebben we 's avonds gegeten in een kleine soda (=simpel lokaal restaurant) in de straat van het hotel. Na eerst erlangs te zijn gelopen, zag er een beetje raar uit, besloten we toch naar binnen te gaan. Heerlijk gegeten voor weinig geld gezellig tussen de lokalen in plaats van tussen de nederlanders die in Playa Samara volop aanwezig waren.

Zondag 1 augustus.
Na een superontbijt met allerlei lekker vers brood in het hotel, de tas van Anke ingepakt. Het is alweer de laatste dag van haar vakantie. Daar moest namelijk heel wat in en dat vergt nogal wat pas- en meetwerk. Ze moet namelijk ook heel wat spulletjes voor ons meenemen naar Nederland. Verders geshopt, een hotel gezocht voor morgen en gegeten.

Maandag 2 augustus.
Om 4 uur op. Anke haar vliegtuig vertrekt namelijk om even voor 7 en wij gaan natuurlijk gezellig mee om haar uit te zwaaien. Heen naar het vliegveld gaan we met de zware tas met de taxi, en na wat geld te hebben neergelegd voor het overgewicht van haar tas, en de nodige tranen, liggen wij om kwart over zes weer in bed. Na uitgebreid ontbijt te hebben om 7 uur weer terug naar bed en lekker liggen pitten tot 11 uur. Om 12 uur moeten we namelijk de hotelkamer uit zijn. Onze tas inpakken gaat nu snel, nu we niet meer zo veel hebben. We verhuizen vandaag naar een ander onderkomen omdat het hotel vol zit waar we nu verblijven.
Ons nieuwe onderkomen heet greenhouse hostel en is zo genaamd omdat het hostel is groen geschilderd aan de straatkant. Het is wat typisch met een overdekte binnentuin waarin allerlei prullaria is uitgestald, maar de eigenaresse is super aardig en dat maakt alles meer dan goed.
De dag verder weer doorgebracht in San Jose. Daar worden we al aardig goed in. Vanmiddag onder andere mensen zitten kijken op de hoofdstraat vanaf een open restaurant/ bar op de 1e etage, onder het genot van een biertje en een sapje.

Dinsdag 3 augustus.
Vandaag heeft Peter een afspraak bij de tandarts. De kies die in Australie tijdelijk was gerepareerd begint een beetje te zeuren; vooral op grote hoogten in de bergen. Omdat de gezondheidszorg hier van goede kwaliteit is moet dit maar gelijk even verholpen worden. Om 1 uur 's middags hadden we een afspraak bij de vrouwelijke tandarts die al snel zag dat er een wortelkanaalbehandeling nodig was. Hiervoor moet je in Costa Rica naar de wortelkanaalbehandeler; iedere tandarts heeft hier zijn eigen specialisme. Dus wij in de auto van de tandarts naar de volgende, de wortelkanaalbehandeler spreekt geen engels dus ze ging even mee als tolk. Tijdens de behandeling was het een heel spektakel, dus marieke had wat om naar te kijken. Ik keek naar de tv in het plafond. Klaar, dan terug naar mevrouw 1 voor een afdruk van de nieuwe kies en nog wat schaven. Er word een adfdrukl gemaakt en volfende week kan ie terug voor deel twee. Na Peter ben ik aan de beurt voor een kijkje en wat schoonmaak, maar gelukkig snel klaar. Al met al was de middag voorbij. Nog wat pillen halen eten en terug naar het hotel. Niet naar Panama morgen, we blijven in de buurt. We besluiten Manuel Antonio, het drukste park van het land dus we willen wel een hotel hebben en dat is zoeken geblazen.

Woensdag 4 augustus.
Met een vroege bus naar Quepos, dicht bij Manuel Antonio. Daar nemen we na de lunch de taxi naar Londres. Een klein plaatsje, waar niets is, op een eco specerijen boerderij met een b&b eraan na. Die b&b word gerund door een amerikaanse vrouw die zichzelf erg graag hoort praten en dan vooral over hollistische dingen en astrologie, precies onze favoriete onderwerpen dus. We grapten al over een yogastudio, die is inderdaad in aanbouw. Ze zoekt nog vrijwilligers om hem te helpen bouwen. Blijven zoeken. Het huis is wat vies, vooral de keuken, maar een grote tuin en veranda met schommelstoelen, prima. Ook zijn er twee eetgelegenheden waar we uit kunnen kiezen, een restaurant en een soda. We gaan voor de soda, de eigenaresse Lidiet is blij dat we er zijn, ze mist haar dagelijkse soap, maar twee buitenlanders in haar voortuinrestaurant is ook wel zo leuk.

Donderdag 5 augustus
Naar Manuel Antonio vandaag, met de bus, eerste stuk alleen locals, we zitten echt weer in de middle of nowwhere. Tweede stuk word het al wat toeristischer in de bus. Hele meutes souvernierstalletjes op het laatste stuk, dan weet je dat je er bijna bent. Het pad in het park lijkt wel de koopgoot op zondag zo druk is het soms. Met zelfs een auto en een motor en electriciteitspalen. Bah, ook die veel te dure gids hoeven we niet, bij de opstoppingen zit iets, dat is zo ook wel duidelijk. We zijn hier niet echt in ons element. Maar van het grote pad af toch best mooie stranden en uitzichtpunten, het is niet voor niets het op een na meestbezochte park van CR. Als laatst gaan we naar het strand bij het park, prachtig en druk. Groot pluspunt, je ziet als je in zee zwemt de apen in de bomen spelen en de tassen van mensen die wel eten bij zich hebben leegroven. Wij hebben alleen aan een fles water gedacht en gaan om 2 uur bijna van ons stokje van de honger en dorst. even het park uit voor een lunch en dan nog eens terug voor meer apen spotterij. We zien nu twee soorten, capucijnaapje en 'squirrelmonkey' (geen idee van de vertaling, te weinig dierentuinbezoeken thuis). Erg gaaf, we zullen er 1 van de vele foto's bij doen die we hebben gemaakt. Ook neusberen en wasberen gezien en een boskonijn. Een goede dag hebben we gehad.

Vrijdag 6 augustus.
Lekker uitslapen en daarna worden we door Elena een stuk met haar gammele 4WD naar een waterval gebracht. Het is het best om hier de activiteiten ´s ochtends te doen, omdat het ´s middags vaak regent. Omdat we niet zo vlug zijn is het al 12 uur voordat we onderweg zijn. We werden gedropt bij het eind van een begaanbare weg. We moesten nog een half uur steil heuvelop lopen om bij de waterval te komen. Een erg mooi en erg blubberig pad was het en helaas begon het vlak voordat we de waterval bereikten te regenen. Poncho´s aan dus en gewoon doorlopen naar de waterval. Daar hebben we geluncht in de stromende regen, en niet gezwommen omdat we door de regen toch al wel genoeg waren afgekoeld na het pittige wandelingetje.
De terugweg hebben we helemaal gelopen, eerst door de jungle en het laatste uur over de openbare weg, die is hier onverhard en je komt dan ook amper verkeer tegen. De wandeling ging door een dorp en door het platteland, erg mooi. We hebben vaak de poncho's aan en uit getrokken omdat het de ene keer harder regende dan de andere keer en het wandelen met een poncho toch wel erg warm is.
's Avonds gegeten in het restaurant van het dorp. Eerst de weg gevonden met een zaklamp door de stromende regen, er was namelijk een stroomstoring van een paar uur. We hadden dus een etentje bij kaarslicht verwacht, maar nog voordat het eten op de tafel stond was het licht al weer aan.
De terugweg was heel wat makkelijker lopen met straatverlichting.

Zaterdag 7 augustus.
We worden om half negen opgehaald bij de winkel van het dorp door een pick-up. We gaan vandaag nog eens 10 km verder de bush-bush in en we kunnen meerijden met een tourorganisatie die abseilen doet in watervallen. Dit maakt de rit wat betaalbaarder, want het is een erg slechte weg en de rit van 10 km duurt dan ook een uur.
Eindstop is het mini dorp Los Campesinos, hier leefden de dorpelingen tot 10 jaar terug nog een zwaar leven als boer, maar met subsidiegeld hebben ze een toeristische plek opgezet. Je kan hier ook overnachten en dat doen wij dan ook, we zijn de enigen. In een heel mooi onderkomen vlak bij een grote waterval en een best spannende hangbrug. De paar andere toeristen die komen gaan na een paar uur weer terug de bewoonde wereld in. Wij zijn hier niet om te abseilen, maar om te wandelen met een gids. Onze gids Miguel staat de hele dag en morgenochtend tot onze beschikking en hij weet erg veel interessante dingen te vertellen over de planten en de manier waarop de dorpelingen alle planten gebruiken als medicijn of als voedsel. Ook is het handig dat we een gids hebben om slangen te spotten. De dodelijk giftige Fer-de-lance slang zit hier namelijk ook zien we al na 100 meter wandelen. Uiterst voorzichtig manoeuvreren we er omheen. Miguel wil hem niet dood maken, want dan ontregel je het natuurlijk evenwicht. Later zien we ook een tweede Fer-de-Lance slang en een andere slang welke niet gevaarlijk is, ook zien we veel kikkertjes, erg veel watervalletjes en prachtige uitzichten. Aan het eind van de eerste wandeling moesten we wat doorstappen omdat het begon te regenen. Na de lunch in het restaurant hebben we eerst even gerust en daarna zijn we weer een stukje gaan wandelen. Helaas door de regen en de uitzichten waren niet zo spectaculair als ze kunnen zijn. We wandelden door het dorp en bij elk huis vertelde de gids wie er woonde. Dit was vaak een familielid trouwens. Grappig was dat er in dit dorp met 65 inwoners twee kerken zijn; een protestantse en een katholieke. En een school met slecht 9 kinderen.

Zondag 8 augustus.
Half zeven is er koffie voor ons gemaakt met een kleine snack (heerlijke pannekoekjes, gelijk het recept gevraagd) waar we al aardig vol van zitten. We wandelen de berg weer op, geen slangen gelukkig vandaag wel veel kolibri's. En we gaan ook nog beneden bij de rivier kijken waar de waterval uitkomt. Om 9 uur ontbijt nr. 2 en daarna inpakken. We lopen zelf nog een tweede keer over de hangbrug, vandaag zonder paraplu, dat gaat een stuk makkelijker. Onze gids is inmiddels naar een voetbalwedstrijd, dus wij vermaken onszelf. Op een klein stukje naar boven lopen schiet er ineens een slang voor onze voeten weg. Geen gevaarlijke denken we, maar eng genoeg voor een hoge gil. We blijven maar in de buurt van het huis tot we wegggaan. We hobbelen weer de 10km terug naar huize Amanacer, bij Elena. Dat blijkt niet in ene keer te gaan, eerst een klein stukje met een groep mensen die kledder nat in de auto zitten omdat ze net hebben geabseilt door een waterval. We kijken toe hoe ze de laatste waterval afdalen en dan hoe ze gaan lunchen. Mooie plek dus het geeft niet dat we dik een uur zitten te wachten. In de namiddag terug op onze stek. We hebben vanavond fajita fiesta... Goed eten en vooral veel. En als toppunt moeten we ook nog rummikuppen met die rare amerikaanse tante.

Maandag 9 augustus.
Vanmiddag naar SanJosé maar eerst wil Elena ons nog haar eco-specerijen farm laten zien. Wat een zooi, een hoop goede plannen maar nu vooral nog een muggenjungle. SanJosé is als vanouds, vol en met een pizzahut. Verder weinig nieuws. Die kaasgevulde pizzarand is trouwens wel erg lekker.

Dinsdag 10 augustus.
We zijn speciaal terug gekomen voor de tandarts dus daar gaan we heen, zo klaar deze keer. De stad heeft vandaag nog iets nieuws te bieden, we ontdekken een koffietentje boven een boekenhandel waar geen toerist te vinden is. Daar lezen we een hele poos in ons net gekochte Nicaragua boek. (daar gaan we morgen heen) Ook is vandaag het nationaal theater open, we hebben al vaak voor een dichte deur gestaan. Binnnen is het erg mooi. We zijn wel weer net op tijd zo blijkt als we binnen zijn gaan de lichten al uit en de deuren dicht. Ook al is het pas half 4. Rest van de dag word gevuld met reisgids lezen en mailen.