Fijn een eindje rijden....

Zaterdag 3 juli
Vandaag het idee gehad om naar een strand aan de andere kant van het eiland te gaan met de bus. Maar omdat ons hotelletje een mooi terasje heeft aan de achterkant aan het water zitten we hier ook wel goed. We vullen de dag verders met niet al te veel bezigheden. Beetje eten, skypen, lezen, luieren in hangmat en over het water turen naar de voorbij varende bootjes. Van uitgeholde boomstam beladen met bananen tot superjacht, alles komt voorbij.
´s Avonds afgesproken met Cris en Kim. Twee heeeele gezellige hollanders waar we gisteravond in een restaurant mee aan de praat zijn geraakt. Na een paar restaurantjes gecheckt te hebben zijn we naar het zelfde restaurant als gister geweest. Het was goed en goedkoop, waarom niet dan.
Vanavond niet zo laat gemaakt als gisteren, morgenochtend vroeg weer op.

Zondag 4 juli
Vandaag de boot van 8 uur naar het vaste land met lekkere broodjes van de bakker. Na een half uurtje varen pakken we een taxi naar de grens waar we te vroeg aan kwamen. Om weer voor langere tijd Costa Rica in te mogen komen moeten we namelijk 72 uur het land zijn uitgeweest. Omdat we nu 71.5 uur het land uit zijn wachten we dus maar even, je weet maar nooit of ze moeilijk doen.
Na de wandeling over de lange gammele brug in niemandsland is het wel weer even wachten bij de grens, maar het gaat allemaal gemakkelijk. Na de bus gepakt te hebben in Sixaola komen we om een uur of twaalf aan in Puerto Viejo.
We slapen vannacht in ´casa verde´ waar ze ook een zwembad hebben, aardig relaxt dus. Na onze tassen te hebben gedumpt zijn we eerst lekker een bakje espresso wezen drinken in ons favoriete tentje en op internet hebben we een auto gehuurd voor komende woensdag.
Daarna naar het schoolgebouw gelopen waar we vorige maand onze spaanse lessen hebben gehad om wat spullen op te halen die we hadden achtergelaten en boeken in te leveren die we daar uit de boekenruil hadden geleend.
De spullen van ons stonden nog niet klaar, dus maar even terug naar ons hotel voor een verfrissende duik. Hier kwam Helene (de schoolmanager) daarna even langs en we spraken om 7 uur af om onze spullen te halen en daarna lekker wat te gaan eten. Na het eten nog een pilsje genomen in bar TexMex. Gezellig.

Maandag 5 juli
Helaas waren er een aantal dingen uit onze tassen verdwenen. Mijn bijna nieuwe hardloopschoenen en allebei onze goede regenjacks. Waarschijnlijk was het de schoonmaakster die iets nodig had, we hopen dat ze er van geniet.
We gaan met de bus van elf uur naar San José. In de namiddag komen we in ons vertrouwde hotelletje aan. We gaan nu niet echt de stad meer in, alleen om even iets lekkers te eten op de centrale markt. En dan ´s avonds met de bus naar het vliegveld, moeders ophalen!! Om 9 uur komt ze door de poort rennen. Wij waren nog bezorgd over haar hernia-rug, maar niets aan de hand. Ze had een goede vlucht en heel de weg fijn zitten kletsen. De hoteltaxi kwam gelijk aanrijden, en binnen no-time zitten we met zijn drieen op de kamer. Ze is wel een beetje moe dus bijkletsen doen we morgen.

Dinsdag 6 juli
Daagje shoppen in de grote stad en natuurlijk voetbal kijken in de kroeg. We beginnen weer op de markt, heel veel te zien. Wij gaan op zoek naar poncho's, die vinden we snel. En een nieuwe bh, een tijdje geleden zijn de beugels er uitgehaald tijdens een wasbeurt bij de wasserette, dan zit ie dus niet meer. Ook gevonden. Verder nog naar de fijne bakker en belanden we voor de lunch in de kroeg, met een enorm scherm. Voetbal XL. Winnen we nog ook joepie! Peter schaft een hollandshirt aan en word overal gefeliciteerd. We doen de toeristen markt aan, maar dat is toch een beetje te.
's Avonds eten bij Nuestra Tierra, het beste restaurant van de stad, zegt men. Het eten is inderdaad lekker maar wel stevig aan de prijs.

Woensdag 7 juli
We gaan de auto halen, dat gaat lekker, de stad uit is ook geen probleem. Vulkaan Poas staat volop aangegeven en wij gaan eerst naar een waterval daar dicht in de buurt. La Paz watervallen, met een mooie tuin erbij en rolstoelvriendelijk, dus mocht het ruggetje nog niet gaan, dan geen probleem. Maar nog steeds alles goed met de
ex-herniapatient. Het lijkt meer op een dierentuin, beetje gemengde gevoelens maar toch goed. Ma is volop bezig met foto's van vlinders, we kunnen er helaas geen één bij doen, geen van de pogingen is gelukt. De tuin is zo groot dat we helaas weinig tijd hadden voor de watervallen. Prachtig bos eromheen ook.
Voor het donker willen we nog naar ons onderkomen rijden bij de vulkaan. Lo que tu quieras. Vertaling: 'Dat wat je wil' nou als je niet teveel wilt zit je hier geweldig. We worden ontvangen door Marcos en die maakt een hoop goed. De ijskoude kamer met lekkage, goed we nemen die ernaast, hij moet nog wel even de sleutel zoeken. Die vind ie ergens in zijn schort. De kamer ernaast is ook heel fris, allebei de kacheltjes worden er naar toe gesleept, hij zoekt handdoeken en klaar zijn we. Hij zet zijn muts op en bind zijn schort voor en is ineens ook de kok. Kip varken of rund. Sappig rund zegt ie maar, dat was het misschien lang geleden. Na het diner word ie ook nog dansleraar en zwiert ie moeders de zaak door. Ja entertaimant is er wel, voor de enige gasten.

Donderdag 8 juli
We gaan heel vroeg op. Kwart over 5! Marcos zorgt voor een vroeg ontbijt. Om 7 uur willen we naar de vulkaan, in de vroege ochtend is het zicht het beste. Dat zien we al aan het fantastische uitzicht vanuit onze kamer en het restaurant. Geweldig! Gisteren in de mist hadden we dit niet verwacht. Helaas gaat de poort naar de vulkaan pas om 8 uur open als wij daar om 7:15 staan horen we dat dat nieuw is. We wachten dus even, en worden beloond met een goed zicht op de krater. We genieten een 40 minuten van het uitzicht voor het verdwijnt. Dan doen we nog een wandeling naar een meer. Na dit fijns besluiten we niet naar vulkaan Irazu te gaan, meer kou en we hebben gehoord dat het meer daar weg is na een aardbeving in januari en dat was toch de grote trekpleister. Dus naar de kust, dat valt nog niet mee, we willen niet via de stad dus gaan we de kleine weggetjes nemen. Telkens komen we weer bij Grecia en niet bij de rijksweg. Maar goed uiteindelijk vinden we het toch. Onderweg stoppen we bij een rivier vol met enorme krokodillen. (tip van Marcos) Rio Tárcoles, super ze liggen overal in de snel stromende rivier en op de kant, je kan vanaf de drukke brug kijken.
Er is ook een hotel bij de brug, maar de kamers zijn echt te muf voor woorden. We rijden naar Hotel Carara, in een piepklein dorpje Tárcoles. Heel goed, de rode ara's vliegen zo over naar de amandelbomen bij zee. Zwembad erbij (in de zee zitten hier krokodillen), iedereen gelukkig.

Vrijdag 9 juli
We rusten, beetje strand hangen en niet teveel van het dorp bekeken. Ik (marieke) niet heel fit helaas. Maar 's middags wel een krokodillen tour. Met een boot twee uur de rivier op en er werd nog gevoerd ook. Erg leuk, nog vogels gezien ook nr. 16, 30, 17 en 42 op de kaart, en door de mangrove gevaren.
Het nachtleven van Tárcoles is best goed, maar na het eten gaan we gelijk naar huis.

Zaterdag 10 juli
We nemen een nieuwe rijksweg en zijn met een mac-stop zo in Cartago. Een vrij grote stad hier, met een mooie oude kerk. Het hotel dat we uitgezocht hadden is vol dus gaan we naar super b&b Mora. We gaan naar de kerk, waar achterin een kleine zwarte Maria staat. Mensen kunnen daar een zilveren figuurtje van een hart of ogen, of wat er dan ook maar mis met je is kopen en dat aan La Negrita ( zo word ze hier genoemd) offeren en dan komt alles goed.Een aantal jaar geleden heeft dat diepe indruk op ons gemaakt. De kerkgangers gaan op de knieen heel; de kerk door naar voren, naar het altaar. Maria had een nieuw plekje gekregen. Een stuk toegankelijker, maar minder mooi dan voorheen. Nog wel steeds een heel emotionele plek voor velen.

Zondag 11 juli
Het ontbijt, veel te vroeg is hmmm, maar goed genoeg om een stukje door de stad te wandelen. Naar de ruine's, een kijken en gezien worden plek hier. De kerk is weer vol maar die slaan we vandaag over. We nemen ergens een enorm stuk gebak, vooral groot en maken ons dan klaar voor de wk finale. De auto laden we in en parkeren hem dan ergens op straat, na twaalven moeten we van het hotelterrein af. Maar geen nood hier op straat staan mensen met een oranje hesje aan die voor een fooi je auto bewaken. En één met alle spullen erin houden ze zeker goed in de gaten. Wij kijken de wedstrijd in een grote kroeg, naast de kerk en vol met eters na de dienst. We zijn één van de weinige nederland fans, dus na de wedstrijd even bijkomen, maar dan snel wegwezen. Richting Orosi. Heel dicht in de buurt van Cartago maar ook heel anders. Een dorp tussen de bergen die vol staan met koffie. Als we in de auto zitten begint het te regenen, weer vinden we het hotel niet dat we eigenlijk hadden uitgezocht, niemand heeft er ook van gehoord. We vinden een goede andere stek. Hotel Reventazon, er word gelijk een tour voor morgen voor ons geregeld, en de was word gedaan, dat was al iets te lang geleden.

Maandag 12 juli
We ontbijten tijdens een skype sessie en gaan dan met José mee, de man van de koffietour. Hij staat voor tijd al voor de deur, wij pakken snel wat spullen. 2,5 uur worden we rondgereden door de plantages met een boel uitleg en stops. Na het hele verhaal krijgen we bij hem thuis een bakje koffie. En nog kado's. Een koffiebonen zak en ook nog een zak koffie. Geweldig, hele aardige man en mooi landschap. Hij had ook nog een tip voor een wandeltocht die we vanmiddag nog konden maken. 1,5 mile over een blauwe wandelbrug en dan langs de rivier, nog een brug en langs de andere kant terug. Dat was dus iets meer dan de 1,5 mile. We zijn drie uur aan het stappen geweest. En niet zachtjes.